تاب‌آوری در محیط کار چیست و چگونه آن را تقویت کنیم؟

تاب‌آوری در محیط کار

تاب‌آوری در محیط کار به معنای بی‌تفاوت بودن یا تحمل درد بدون شکایت نیست بلکه هنرِ مدیریت واکنش‌ها در برابر فشارهای اجتناب‌ناپذیر است.

تاب‌آوری در محیط کار به چه معناست؟

تاب‌آوری در محیط کار توانایی شما به عنوان کارمند یا رهبر برای سازگاری سریع با فشارها، استرس‌ها و ناملایمات است و این فقط تحمل کردن نیست بلکه بازگشت سریع، یادگیری از تجربه و حتی تبدیل چالش به فرصت است، انعطاف‌پذیری ذهنی، عاطفی و رفتاری در آن نهفته مثلاً وقتی مهلت تحویل پروژه کوتاه می‌شود فرد تاب‌آور به جای پناه بردن به اضطراب گزینه‌ها را بررسی می‌کند و اولویت‌بندی می‌کند و اقدام می‌کند، این مفهوم فراتر از فرد است و سازمان‌هایی که تاب‌آوری را جدی می‌گیرند فرهنگ‌شان به گونه‌ای شکل می‌گیرد که کارکنان احساس کنند حمایت می‌شوند و می‌توانند بدون ترس از شکست ریسک کنند، تاب‌آوری به شما کمک می‌کند استرس را مدیریت کنید، بهره‌وری را حفظ کنید و حتی در شرایط سخت انگیزه‌تان را از دست ندهید، برخلاف آنچه برخی فکر می‌کنند این ویژگی ذاتی نیست و مثل عضله‌ای است که با تمرین قوی‌تر می‌شود.

ویژگی‌های افراد تاب‌آور در محل کار

  • احساسات‌شان را می‌شناسند و اجازه نمی‌دهند غم یا خشم تصمیم‌گیری‌شان را مختل کند.
  • مشکلات را می‌بینند اما آن‌ها را دائمی یا غیرقابل حل نمی‌دانند.
  • حتی در آشوب، اهداف کوچک و قابل دستیابی تعریف می‌کنند.
  • از همکاران یا دوستان کمک می‌گیرند.
  • اشتباه را به عنوان درس می‌بینند نه پایان راه.
  • خواب کافی، ورزش و تغذیه را جدی می‌گیرند چون می‌دانند بدن سالم ذهن تاب‌آور می‌سازد.

راهکارهای عملی برای تقویت تاب‌آوری شخصی

خوشبختانه تاب‌آوری قابل تمرین است و اینجا چند راهکار واقعی و قابل اجرا را با هم مرور می‌کنیم که از تجربه‌های روزمره الهام گرفته شده‌اند:

  1. وقتی فکر منفی می‌آید (مثلا این پروژه غیرممکن است) که گاهی از ریشه‌های عزت نفس پایین نشأت می‌گیرد فوراً آن را به چالش بکشید و بپرسید چه شواهدی دارم که موفق می‌شوم؟ کوچک‌ترین گام بعدی چیست؟ این تمرین شناختی مثل عضله‌سازی برای ذهن است و بعد از چند هفته عادت می‌شود.
  2. به جای تمرکز روی کل روی پله اول تمرکز کنید، هر روز برای یک پیروزی کوچک جشن بگیرید.
  3. تکنیک‌های ساده مثل تنفس ۴-۷-۸ (۴ ثانیه دم، ۷ نگه‌داشتن، ۸ بازدم) یا ۱۰ دقیقه پیاده‌روی در میان روز معجزه می‌کنند، اپلیکیشن‌های مدیتیشن هم کمک‌کننده‌اند اما مهم این است که مداومت داشته باشید.
  4. با همکاران جلسات چک‌این کوتاه هفتگی بگذارید، وقتی احساس حمایت کنید بار مشکلات نصف می‌شود.
  5. تعادل کار و زندگی کلید اصلی است، خواب ۷-۸ ساعته، ورزش سه بار در هفته و…
  6. مشکل را بنویسید، علل را لیست کنید، سه راه‌حل داشته باشید و بهترین را انتخاب کنید، این روش احساس درماندگی را از بین می‌برد.
  7. هر شب سه چیز مثبت روز را یادداشت کنید، این عادت مغزتان را برای دیدن فرصت‌ها آموزش می‌دهد.
  8. بعد از هر پروژه ناموفق بنشینید و بنویسید که چه یاد گرفتم؟ دفعه بعد چه تغییری می‌دهم؟ این تبدیل شکست به سوخت پیشرفت است.

تقویت تاب‌آوری در محیط کار

نقش سازمان و مدیران در ایجاد فرهنگ تاب‌آوری

محیط کار سمی می‌تواند حتی قوی‌ترین افراد را هم از پا درآورد، سازمان‌هایی که می‌خواهند نیروی کار تاب‌آوری داشته باشند باید امنیت روانی را فراهم کنند، یعنی کارمندان باید بدانند که اگر اشتباهی کردند قرار است سرزنش یا تحقیر نشوند بلکه حمایت می‌شوند تا مشکل را حل کنند، شفافیت در ارتباطات نیز بسیار مهم است و وقتی مدیریت درباره تغییرات شرکت صادقانه صحبت می‌کند ابهام کاهش می‌یابد و استرس کارکنان کمتر می‌شود، همچنین فراهم کردن منابع برای سلامت روان مثل جلسات مشاوره یا آموزش‌های مدیریت استرس نشان می‌دهد که سازمان برای نیروهایش ارزش قائل است نه فقط برای خروجی کارشان و وقتی کارمند احساس کند دیده می‌شود و حمایت می‌شود طبیعی است که در برابر سختی‌ها مقاوم‌تر شود.

تاب‌آوری فقط مسئولیت فردی نیست و مدیران و سازمان‌ها باید محیطی بسازند که این مهارت رشد کند مثلاً با برگزاری کارگاه‌های آموزشی تاب‌آوری، بازخورد سازنده به جای انتقاد و تشویق به تعادل کار-زندگی. رهبران تاب‌آور خودشان الگو هستند، وقتی مدیر در بحران آرام می‌ماند و حمایت می‌کند کل تیم آرامش پیدا می‌کند، فرهنگ سازمانی که شکست را بخشی از یادگیری می‌داند تاب‌آوری را به طور طبیعی پرورش می‌دهد.

کلام آخر

تاب‌آوری در محیط کار یک مقصد نیست که به آن برسید و تمام شود بلکه یک مسیر مداوم است، روزهایی خواهند بود که احساس می‌کنید همه‌چیز از کنترل خارج شده و این کاملاً طبیعی است و مهم این است که خودتان را بابت این احساسات سرزنش نکنید، پذیرش اینکه الان شرایط سخت است اولین قدم برای عبور از آن است.
در نهایت هدف این نیست که هیچ‌گاه زمین نخورید، هدف این است که یاد بگیرید چطور با کمترین آسیب بلند شوید و ادامه دهید و با مراقبت از ذهن، ایجاد روابط سالم و تعیین مرزهای مشخص می‌توانید محیط کار را از یک میدان جنگ فرساینده به فضایی تبدیل کنید که در آن رشد کردن حتی در میان چالش‌ها ممکن باشد،امیدواریم این مطلب از ایزی ترفند برایتان مفید بوده باشد و پیشنهاد می‌کنیم از امروز آرام‌آرام تمرین این موارد را شروع کنید، تغییرات بزرگ از قدم‌های کوچک می‌آیند.

مطالب  مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *